Hitt og þetta

Við erum nú farnin að bíða eftir því að littli bumbubúinn ákveði að hætta að vera bumbubúi. (Tja eða öllu heldur að móðir náttúra ákveði það).

Samkvæmt útreikningum á litla krílið að koma í heiminn næstkomandi laugardag.

Stefán Andri heldur því fram að fyrst mamma geti verið með barn í bumbunni, þá er mamma í bumbunni hans.

Stefán: Þú ert með stóra bumbu!
Mamma: Já, ég er með barn í maganum.
Stefán: Vá! er það?!Nokkru síðar:
Stóra systir Stefáns: (kitlar hann í mallan ) Bumba!
Stefán: Já, ég veit, ég er með mömmu í bumbunni!

Eftir þetta talar hann oft um að mamma sé í bumbunni hans og finnst það bara hið allra eðlilegasta mál.

Hann er greinilega voða mikið að spá í þessu og spyr oft hvort barnið sé komið, eða hvort það sé ekki að “koma núna”. Einhvern morguninn í vikunni þegar hann vaknaði sá hann ekki bumbuna á mömmu (hún var falin undir sænginni) og spurði því með smá áhyggjusvip á andlitinu; “Hvar er barnið?”….

Anna með furðusvip

Héðan er allt gott að frétta. Anna hefur þó verið svoldið einmana þessa vikuna þar sem Stefán fékk að fara með pabba sínum upp í sveit í vinnuna. Annars er hún mun rólegri þegar hann er ekki heima þannig að það er allt mun auðveldara fyrir okkur sem eldri erum og meiri vinnufriður.

Hún Marín hefur verið dugleg að koma og heimsækja okkur og Anna verður allaf svo glöð á sjá hana. Á mánudagskvöldið komu þau, Marín og Valdi, og Anna vildi endilega máta úlpuna hennar systur sinnar. Meðfylgjandi mynd var tekin á meðan á þeirri athöfn stóð og akkúrat þegar þessi mynd var tekin heyrðist hávært geysp frá Tinnu, sem framkallaði þennan furðusvip á andlit snúllunnar.

Vá! sjáiði hvað ég á!

Vá vá vá! Vitiði hvað!?

Ég held að mamma og pabbi séu bara orðin eitthvað skrýtin. Í gær fór mamma út á Esso og sá risa kassa uppi í hillu. Þegar pabbi kom heim úr vinnunni sagði hún honum frá því sem hún sá og stuttu seinna fór pabbi út á Esso og kom heim með kassan!

Ég vissi reindar ekkert af því þar sem ég var svo þreyttur eftir alla útiveruna í gær og hafði því sofnað klukkan 7. En pabbi kom heim með kassann, já, og púslaði öll dótinu saman og um það leiti, eða á milli 10 og 11, þá vaknaði ég! Það var reyndar eins og mig hafi bara verið að dreyma. Ég var svo hissa að ég hafði eiginlega ekki tíma til að verða argur og fúll yfir því að hafa vaknað eins og ég verð venjulega þegar ég vakna svona.

Ég lék mér smá á nýju gröfunni minni, þó svo að plássið sé nú ekki mikið svona inni en svo varð ég bara þreyttur og vildi bara sitja hjá mömmu og pabba á meðan þau horfðu á sjónvarpið. Svo fóru þau bara að sofa og ég fékk að sofa uppí hjá þeim.

Núna er kominn nýr dagur og ég ætla sko að vera úti í allan dag og leika mér!

Fín frú

Það hefur kannski komið framm hér áður að henni Tinnu okkar finnst hún vera algjör prinsessa. Jú, kannski er hún það bara þessi elska. Meðfilgjandi mynd var tekin af henni um síðast liðna helgi, þar sem hún ákvað að hún væri manneskja.

Hann Stefán var að horfa á uppáhalds DVD diskinn sinn þessa stundina, The Incredibles og þar sem Tinna er mikil selskaps vera, þá vildi hún halda sig nálægt honum og því var það við hæfi að setjast bara í stofu sófan eins og fín dama.

Stefán láttu vera !!

Stefán láttu vera !!!!

Þetta er sennilega það sem oftast er sagt hér á heimilinu þegar liðið er á daginn.
Stefán er eins og aðrar heimsins skeppnur og verður lúinn og þreyttur þegar líður á daginn.
Ólíkt mörgum öðrum skeppnum slappast hann ekki, heldur fyllist fjöri, eða ærslum þegar hann þreytist og tætir af hjartans lyst.

Þar sem á heimilinu er allnokkur fjöldi eldri einstaklinga en Stefán eru allmargir tilbúnir að garga:

Stefán láttu vera !!!