Dóttirin litla hefur fengið nafnið Arnbjörg.
Ekki er aumt að vera nefnd í höfuðið á langömmu sinni. Til að vera viss hringdum við í Öddu ömmu og fengum formlegt leyfi fyrir því að nefna eftir henni.

Þar sem engin önnur stúlka hefur verið nefnd eftir ömmu ættarlauk, héldum við kannski að það væri ekki vel séð, en öðru var nú nær.
Adda amma taldi þetta heiður hinn mesta og tók hugmyndinni fagnandi.

Þeir sem vilja sjá fleiri myndir af dömunni geta gramsað í ljósmyndavefnum, þar er ýmislegt að finna úr ljósmyndasafninu okkar.

Já það var stúlka! 3380 gr, 50 cm fædd 02:30.
Um miðnættið kom Anna Rut ljósmóðir. Henni þótti allt vera komið í slíkan gír að hún hóaði í Guðrúnu vinkonu sína og vinnufélaga að koma og aðstoða, ef þyrfti. Skömmu síðar renndi Guðrún í hlað, og gátu leikar þá hafist. Allt gekk þetta eins og samkvæmt uppskrift, hríðar sem jukust og hörðnuðu, og leiddu á endanum til fæðingar sem gekk stórvel.
Marín Ásta var viðstödd og veitti aðstoð, hugrökk og brött, þó ekki litist henni alltaf jafnvel á atið.
Við erum enn aðeins að jafna okkur á því að röðin var brotin.
Hingað til hafa strákar komið á víxl við stelpur, og kveðið svo rammt að því að það hvarflaði aldrei að okkur að annað gæti verið en að hér væri strákur á ferðinni. Ekki svo að skilja að við séum ósátt við stelpu, bara gapandi af undrun; hvernig gat þetta gerst?
Nú er að finna til nafn á litlu dömuna, eitthvað fallegt, eins og hún sjálf.
Set hér inn færslu þegar það finnst.

Vonandi er mér fyrirgefið að hafa ekki bloggað í gær, en núna er búið að flytja vinnuaðstöðuna mína (tölvuna og allt sem henni fylgir svona nokkurn vegin) í annað herbergi.

“Gamla” tölvuherbergið verður nú gert að barnaherbergi fyrir Stefán og Önnu. Það var raunar alltaf upphaflega planið þegar við fluttum í fyrra sumar að þau myndu hafa þetta herbergi fyrir sig, enda man hann Stefán enþá eftir þeim fyrirætlunum og kallar herbergið stundum “herbergið mitt”.

Svo þetta venjulega …alla vega ef við tökum mið af síðustu blogg færslum… þá er ekkert að gerast í bumbunni og við bíðum bara árfram í rólegheitunum…

Ég var nú bara næstum búin að gleima að uppfæra hérna…. en eins og undanfarið…. þá er ekkert að gerast hjá bumbubúanum þannig það það er svo sem ekkert mikið til að segja frá hérna….

Helgi er nú komin heim úr sveitinni, frá ömmu og afa á Akri, en kemur til með að fara að vinna hjá afa sínum á Réttarhóli eftir helgina.

Stefán er svo líklegast á leiðinni heim úr sveitinni með henni Guðrúnu sinni og eflaust ekkert sáttur við að þurfa að fara heim, ef ég þekki hann rétt… Það er nefnilega alltaf svo gaman í sveitinni.

Fastir liðir eins og venjulega….

Frekar en fyrridaginn er ekkert að gerast annað en miklar hreyfingar á nóttunni eða í hvert skipti sem ég reini að leggja mig.

Ég minnist þess ekki að eldri krakkarnir hafi verið svona fjörug á þessu stigi meðgöngunnar. Pissublaðran notuð sem boxpúði, og bumban gengur í risa bylgjum…. og allt gert til að reka mömmu á fætur aftur…

Af örum í fjölskyldunni er það helst að frétta að hann Stefán Andri fór með henni Guðrúnu sinni í sveitina í gær, þannig að núna er hún Anna litla bara hálf einmana. Annars er hún samt voða róleg og góð þrátt fyrir allt… og vill helst bara kyssa mömmu sína allan daginn…

Ó nei, ekkert barn enn þá…. og ekkert að gerast… og Anna Rut, ljósan mín á leiðinni til útlanda í fyrramálið og kemur aftur eftir viku!

…Og getiði nú hvað hún er að fara að gera…..!!

Hún er að fara á ráðstefnu fyrir ljósmæður sem eru í heimafæðingum!!!

Ég hitti hana í morgun og þá ætlaði hún að athuga hvort hún gæti ekki fundið einhverja aðra ljósu sem væri til í að koma heim og væri ekki að fara á ráðstefnuna…. Ég er ekkert farin að heyra frá henni enn þá svo það er bara að bíða….

Það er líka óvíst hvort ég geti haldið í krílið í þessa viku, eða þar til Anna Rut kemur heim aftur., þannig að maður neiðist víst til að fara í bíltúr þegar að stundinni kemur….

Að blogga er orðið að skilduverkefni þessa dagana, þannig að hér kemur það…

Það er ekkert að gerast, frekar en fyrri daginn…. Bumbubúinn ætlar eitthvað að láta bíða eftir sér, og raunar ekkert sá fyrsti í systkinahópnum sem gerir það.

Við skulum þó vona að eitthvað fari að gerast þar sem ljósan okkar er að fara til útlanda í vikulokin….