Hitt og þetta

Við erum nú farnin að bíða eftir því að littli bumbubúinn ákveði að hætta að vera bumbubúi. (Tja eða öllu heldur að móðir náttúra ákveði það).

Samkvæmt útreikningum á litla krílið að koma í heiminn næstkomandi laugardag.

Stefán Andri heldur því fram að fyrst mamma geti verið með barn í bumbunni, þá er mamma í bumbunni hans.

Stefán: Þú ert með stóra bumbu!
Mamma: Já, ég er með barn í maganum.
Stefán: Vá! er það?!Nokkru síðar:
Stóra systir Stefáns: (kitlar hann í mallan ) Bumba!
Stefán: Já, ég veit, ég er með mömmu í bumbunni!

Eftir þetta talar hann oft um að mamma sé í bumbunni hans og finnst það bara hið allra eðlilegasta mál.

Hann er greinilega voða mikið að spá í þessu og spyr oft hvort barnið sé komið, eða hvort það sé ekki að “koma núna”. Einhvern morguninn í vikunni þegar hann vaknaði sá hann ekki bumbuna á mömmu (hún var falin undir sænginni) og spurði því með smá áhyggjusvip á andlitinu; “Hvar er barnið?”….